Pokazywanie postów oznaczonych etykietą formalności. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą formalności. Pokaż wszystkie posty

sobota, 14 lipca 2012

Druga wizyta u księdza, czyli "krótka piłka"

Termin drugiej wizyty w kancelarii parafialnej nie jest dokładnie określony, ale zazwyczaj następuje około miesiąc przed planowanym ślubem. W naszym przypadku mógł to być ostatni tydzień czerwca lub pierwszy lipca. Padło na lipiec. :)

Co dzieje się podczas drugiej wizyty przedślubnej u księdza w kancelarii?
W naszym przypadku było krótko, zwięźle i na temat, a mianowicie:
- oddajecie dokumenty z USC w przypadku ślubu konkordatowego (w trzech egzemplarzach),
- oddajecie księdzu kartkę o wygłoszeniu zapowiedzi i o braku zgłoszonych przeszkód kanonicznych do zawarcia związku małżeńskiego w parafii narzeczonego / narzeczonej (to jedna i ta sama kartka),
- ustalacie termin trzeciej wizyty, na której omawia się z księdzem przebieg liturgii.

My zapytaliśmy jeszcze kto robi wystrój kwiatowy kościoła i jak się z tą osobą skontaktować, czy możemy mieć swoją, tzn. złożoną ze znajomych lektorów, służbę liturgiczną i o organistę.

Amen. :)



P.S. Naszym przygotowaniem do kolejnej wizyty będzie wybór czytań ślubnych. Warto zastanowić się wcześniej, jakie czytania chcielibyście usłyszeć na własnym ślubie. Skoro tyle czasu poświęcamy na przygotowania wszelakie, to warto chwilę poświęcić także na tę najważniejszą godzinę przed ołtarzem. ;)


poniedziałek, 21 maja 2012

Formalności ciąg dalszy, czyli wizyta u księdza

Przy zawieraniu sakramentalnego związku małżeńskiego nie można pominąć kwestii wizyty u duszpasterza. My mamy za sobą już dwa takie spotkania. Jedno bardzo krótkie i drugie znacznie dłuższe. Dlaczego tak?

Nasza pierwsza wizyta na plebanii odbyła się jeszcze we wrześniu ubiegłego roku, czyli około rok przed planowanym ślubem. Poszliśmy wtedy do księdza w mojej rodzinnej parafii i powiedzieliśmy, że chemy się pobrać. Ksiądz zapytał nas o planowany termin ślubu i powiedział, żeby początkiem roku zarezerwować dokładną datę i godzinę, a na około trzy miesiące przed ślubem przyjść z metryką chrztu narzeczonego*, dowodami osobistymi oraz świadectwami ukończenia katechizacji w szkole ponadgimnazjalnej (w przypadku, gdy ktoś nie posiada takiego odrębnego świadectwa, wystarczy świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej, na którym jest ocena z religii). Narzeczeni powinni mieć także świadectwo ukończenia nauk przedmałżeńskich oraz spotkań w katolickiej poradni rodzinnej, jeśli już się odbyły.

Tak też zrobiliśmy :)

W lutym ustaliliśmy dokładną datę i godzinę, którą ksiądz zanotował w terminarzu, a początkiem maja, czyli około trzech miesięcy przed ślubem dotarliśmy do niego z wyżej wymienionymi dokumentami. W czasie tego spotkania następuje spisanie tzw. protokołu przedślubnego. Zawiera on szereg pytań odnoszących się do obojga narzeczonych - m.in. miejsce zamieszkania, wykształcenie, zawód oraz pytania dotyczące przeszkód kanonicznych do zawarcia związku małżeńskiego, np. o chęć posiadania potomstwa, choroby psychiczne, stosunek do nauczania Kościoła, itp.

Na tym spotkaniu ksiądz wypisał także specjalną kartkę z prośbą o wygłoszenie zapowiedzi w parafii narzeczonego, które będą sobie wisieć w gablotce przed kościołem kilka tygodni, po czym wspomnianą kartkę z adnotacją proboszcza z parafii narzeczonego o braku zgłoszonych przeszkód kanonicznych do zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego należy z powrotem dostarczyć do parafii panny młodej, aby i w jej parafii ksiądz również mógł zapowiedzi wywiesić.

Kolejna kwestia to tzw. kartki do spowiedzi. Narzeczeni powinni odbyć dwie spowiedzi przedślubne - pierwszą ok. 3 miesiące przed ślubem (jedni piszą, że po wywieszeniu zapowiedzi, inni po spisaniu protokołu...), drugą dzień przed lub w dniu ślubu. Na tym samym spotkaniu w kancelarii parafialnej młodzi otrzymują kartki, na których powinien podpisać się ksiądz, kiedy do takiej spowiedzi przystępują. Przystępując do spowiedzi przedślubnej narzeczeni powinni zaznaczyć księdzu w konfesjonale, że jest to spowiedź przedślubna.

Tyle o formalnościach na dziś.
Kolejna wizyta u proboszcza około miesiąc przed ślubem, a co na niej, to się okaże. :)

Pozdrawiam,
Ola :)

* Metryka narzeczonej jest niepotrzebna, jeśli ślub będzie zawierany w jej parafii, ponieważ ksiądz ma na miejscu księgi parafialne, z których może spisać wszelkie potrzebne informacje, jak data chrztu, czy bierzmowania.

PS: Przy okazji rada dla licealistów - zadbajcie sobie, aby Wasz katecheta w ostatniej klasie szkoły średniej wydał Wam świadectwa ukończenia katechezy. Od razu być może nie będą potrzebne, ale później owszem.  - Szymon.




poniedziałek, 14 maja 2012

Zapraszający i zapraszani



Jeszcze w kwietniu opublikowaliśmy zaproszenie na ślub kierowane do WSZYSTKICH, którzy tylko chcą być z nami w tej ważnej chwili. Wiadomo jednak, że gościom weselnym takowe internetowe zawiadomienie nie wystarczy. Dzisiaj zatem kilka uwag o tym jak zapraszać na ślub i wesele oraz jak się zachować, gdy takie zaproszenie się otrzymuje.


Wiadomość o ślubie najczęściej rozchodzi się w tempie błyskawicy... Sprzyja temu niecodzienny charakter informacji oraz wszechobecne telefony i Internet wraz z rozbudowaną siecią kontaktów na portalach społecznościowych. Nie można jednak poprzestać na informacji ustnej. Zaproszenie na ślub i wesele niezmiennie powinno mieć tradycyjną formę pisemną.

Przedślubna etykieta mówi o tym, że w miarę możliwości zaproszenia powinny być doręczane OSOBIŚCIE. Bywa jednak, że nasi goście mieszkają na drugim końcu kraju lub za granicą. Wtedy należy zadzwonić z informacją, że chcemy daną osobę zaprosić i wysyłamy jej zaproszenie pocztą. Warto poprosić wtedy o informację zwrotną, gdy zaproszenie do niej dotrze.
Ponadto, zapraszać narzeczeni powinni RAZEM. Bezwzględnie dotyczy to najbliższej rodziny, dopuszcza się jednak w szczególnych przypadkach - brak możliwości spotkania, ograniczony czas, itp. - doręczanie zaproszeń przez jedno z narzeczonych.
Zanim wybierzemy się do kogoś z zaproszeniem, należy go ZAWIADOMIĆ, że celem wizyty, którą zamierzamy złożyć jest zaproszenie na ślub i wesele. Wszystko po to, aby nasz gość nie był zaskoczony, że spotka go taki zaszczyt. :)
Zaproszenia na ślub należy dorzęczać OD TRZECH MIESIĘCY DO (najpóźniej!) MIESIĄCA przed planowanym zawarciem małżeństwa, aby goście mogli zadecydować, czy przybędą oraz odpowiednio się przygotować - np. zaplanować urlop.  O planowanym ślubie można poinformować gości znacznie wcześniej, a doręczane zaproszenie będzie wtedy przypięczętowaniem zaproszenia ustnego (wiadomo przecież, że większość uroczystości ślubnych  i weselnych organizuje się z dużym wyprzedzeniem).

Warto dodać, że nazwiska gości na zaproszeniach ślubnych powinny być odmienione, jeśli tylko jest taka możliwość, zaś każdy, kto jest pełnoletni powinien otrzymać swoje zaproszenie. Jeśli jest w stałym, nawet  nieformalnym związku, należy wypisać imię i nazwisko także jego partnera/-ki, a jeśli nie, ma prawo przyjść z "osobą towarzyszącą", co na zaproszeniu powinno zostać zaznaczone.

Oprócz rodziny i przyjaciół, warto pomyśleć także o dobrych znajomych czy współpracownikach, którzy z różnych względów nie będą gośćmi weselnymi, a chcielibyśmy ich wyróżnić. Można to zrobić zaproszeniem na sam ślub. Wiele osób bardzo ucieszy się z posiadania takowego "karnetu", a my będziemy mieć wtedy stuprocentową pewność, że nie zapomną o dacie i godzinie tego wielkiego wydarzenia. :)

Z kolei OSOBY ZAPRASZANE powinny za zaproszenie podziękować i JAK NAJSZYBCIEJ do niego się ustosunkować. Data, która najczęściej znajduje się na zaproszniu tuż po adresie sali weselnej jest ostatecznym terminem, do którego gość powinien zadeklarować swoją obecność na weselu. Nie wypada, by narzeczeni po tej dacie musieli jeszcze wydzwaniać do potencjalnych gości z pytaniem o ich decyzję, która najczęściej podjęta została już dawno, ale zapomniano o niej najbardziej zainteresowanych poinformować. Zatem, po otrzymaniu zaproszenia, przez szacunek dla narzeczonych i ich rodzin, powinniśmy skontaktować się z nimi jak najszybciej i potwierdzić uczestnictwo. Jeśli musimy odmówić, należy krótko wyłuszczyć powody, dla których nie możemy przyjść*.

Teraz nie pozostaje nam nic innego jak życzyć wszystkim zapraszającym i zapraszanym umiejętności zaginania czasoprzestrzeni :)

PozdrawiaMY! :)

*Powyższe treści to skompilowane informacje z wielu źródeł, głównie internetowych, dotyczących ślubnego savoir-vivre'u.

środa, 14 marca 2012

Formalności, cz.1

Data naszego ślubu zbliża się wielkimi krokami, a więc czas zająć się formalnościami.
Na początek na tapetę wzięliśmy nauki przedmałżeńskie. W diecezji bielsko-żywieckiej, do której należymy, jest kilka form odbycia takowych nauk:

Dodam, że pierwsze trzy formy są płatne:
  • katechezy ok. 50 zł,
  • spotkania dla narzeczonych 100 zł ,
  • rekolekcje ok. 250 zł od pary + dojazd .
Nie mam informacji, co do odpłatności za spotkania warsztatowe w gronie kilku par. Na pewno da się to sprawdzić dzwoniąc do Duszpasterstwa Rodzin diecezji bielsko-żywieckiej (www.dlarodziny.eu ).

Po odbyciu takich nauk para otrzymuje stosowne zaświadczenie, które należy okazać na spotkaniu z duszpasterzem w parafii, w której zawierane będzie małżeństwo.


Tyle w teorii. A jak wygląda to w praktyce?

Ja i Szymon wybraliśmy najwygodniejszą dla nas formę sobotnio-niedzielnego spotkania dla narzeczonych. Obejmowało ono wykłady nt. miłości i odpowiedzialności, naturalnego planowania rodziny, apostolstwa rodziny w Kościele, etyki małżeńskiej oraz działania Chrystusa w sakramencie pokuty i pojednania, Eucharystii oraz - rzecz oczywista - w sakramencie małżeństwa.  :) W niedzielę była okazja do spowiedzi świętej, nie mogło także zabraknąć Eucharystii sprawowanej w intencji wszystkich par, przygotowujących się na tych naukach do przyjęcia sakramentu małżeństwa.

W sobotę zajęcia trwały od godziny 10.00 do 18.00 z godzinną przerwą na obiad we własnym zakresie, a w niedzielę od 14.00 do 18.00. Grupa, w której się znaleźliśmy liczyła 12 par.

Nie ukrywam, że wykłady z parą małżonków dla mnie były męczarnią - przestarzałe materiały, formy pracy niedostosowane do wieku uczestników oraz niekompetencja w niektórych podstawowych kwestiach (np. ilości chromosomów w komórce jajowej czy plemniku...)

Wiele wynagrodził nam na szczęście współprowadzący kapłan - człowiek, od którego biła radość życia, żywa wiara w Boga i świadectwo o bezwarunkowej miłości Boga do człowieka. Zawiłe kwestie etyczne potrafił wytłumaczyć w bardzo zręczny sposób, z dużą dozą poczucia humoru! Zaprezentował nam jak wygląda składanie przysięgi małżeńskiej i wyjaśnił, jaka jest rola księdza i narzeczonych podczas przyjmowania sakramentu małżeństwa.

Przed nami stanęło też kilka zadań - np. ułożenia własnej oraz wspólnej hierarchii wartości, napisania do siebie nawzajem listów dotyczących ważnych kwestii naszego przyszłego wspólnego życia małżeńskiego i rodzinnego. Te zadania skłoniły nas do kolejnej długiej nocnej rodaków rozmowy, która
(a jakże! :)) znów bardziej nas do siebie zbliżyła.

Suma sumarum - ostatni weekend był czasem tylko dla nas i dla naszego przyszłego małżeństwa. Rozczarowałam się, oczekując o wiele wyższego poziomu od małżeńskiej pary wykładowców i zapamiętam to na zawsze, bowiem nauki PRZEDmałżeńskie odbywa się tylko raz w życiu. Z tego samego powodu zapamiętam także tę chwilę, kiedy po raz kolejny uświadomiłam sobie jak bardzo kocham i jak jestem kochana. I za to chwała Panu!