Oświadczyny

Do napisania tego posta zostałam zainspirowana pewnym "Demotywatorem"... A propos - będzie dygresja.
Film ten powinien nazywać się raczej motywatorem, ponieważ jest bardzo ciepły i nastraja do życia pozytywnie, a nie demotywująco, jak wskazuje nazwa strony. Portal demotywatory.pl ewoluował i nie zawiera już tylko treści "rozbrajających", ale także inne: o tematyce zabawowej, smutnej, poważnej, o miłości, szczęściu, etc. Jednym słowem można tam znaleźć kubusiowe "małe co nieco" o wszystkim. Ja wyłowiłam dzisiaj pewną perełkę dla siebie. Mam na myśli wspomnienie naszych zaręczyn. :)
Muszę powiedzieć, że było to wydarzenie niesamowite. Spodziewałam się - kobieta potrafi rozpracować mężczyznę - a i tak byłam zaskoczona. Czas stanął w miejscu, świat się zatrzymał!!! Byliśmy na szczycie Skrzycznego - miałam przed oczami olśniewający widok, czułam się cudownie mając pod stopami niemal cały świat i niebo na wyciągnięcie ręki. Wtedy Szymon uklęknął. Coś niesamowitego! Zrobiłam "wielkie oczy". Wiedziałam, o co zapyta i wiedziałam, że odpowiedź może być tylko jedna - TAK, chcę zostać Twoją żoną.
I tym sposobem do naszego ślubu pozostało już tylko 5 miesięcy i 21 dni!

Ola :)


P.S. gdyby ktoś miał ochotę obejrzeć mój inspirator:  

Zima mroźna... cz. 2.

Tak się złożyło, iż wczoraj odbyłem mały spacerek po B-cach. Samotny spacerek... Ola w pracy, więc... ;) Powoli poznaję tę wioseczkę. Niedaleko domu Oli płynie sobie rzeka - Żylica. Skąd nazwa to już nie pamiętam, ale jeśli ktoś chce trochę poczytać o niej odsyłam na wikipedię (http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BBylica).

Niemniej ustrzeliłem kilka zdjęć. Widok? Bajeczny!!! Jak ktoś oglądał (najlepiej czytał) "Opowieści z Narnii", to powiem szczerze, że czułem się, jak po drugiej stronie szafy...

Całe szczęście, że wiosna (i nieco wyższa temperatura) zawitała do Narnii i zapewne zawita do Buczkowic. :)  Niemniej jest na co popatrzeć...

Zima w "Alpach" ;) Takich mniejszych.

Spacer w zimowej scenerii Narzeczonych na pół roku przed zawarciem związku małżeńskiego. Poniżej fotorelacja:

Trochę mniejsze "Alpy" - kto wie, może jeszcze kiedyś urosną ;)

Ślad po nartach Justyny K. ;)

Za nami światłość... i jeden Alp ;)

Po lewej jechał Małysz, po prawej Justyna K.

Oznaki leśnego życia.
(Ola: - Ile tu było zajączków!
Szymon: - Ile pasztetu tu było!) 

Bob budowniczy, czyli zaczynamy wić wspólne gniazdko :)

Przygotowania do naszego ślubu i wesela idą pełną parą, ale nie można zapomnieć, że mimo tego, ile pochłaniają czasu i energii, to "zaledwie" przygotowanie do startu w nasze wspólne życie. Podążając za tą sportową analogią, po starcie trzeba kontynuować bieg, do czego potrzebne jest odpowiednie zaplecze.

W celu owej kontynuacji, na pół roku przed naszym WIELKIM dniem, postanowiliśmy zacząć wić wspólne gniazdko.
Na początek, jak przystało na dwoje magistrów ;), trwająca kilka ładnych tygodni burza mózgów - tapetować, malować, malować wytapetowane, zostawić stare meble, zrobić nowe, jedna szafa, dwie szafy, jedno biurko - nie, potrzeba nam dwóch... A pokój, co prawda daje nam 18 mkw możliwości, ale nie rozciągnie się niczym worek świętego Mikołaja. Wszystko jednak musi się w nim zmieścić i dla każdego musi być odpowiednia ilość miejsca.

W końcu znaleźliśmy rozwiązania zadowalające nas oboje i startujemy! Meble pozsuwane, część bruzd w ścianach już została zagipsowana, a specjalne biurko dla dwojga sami projektujemy w tak zwanym międzyczasie. ;)
Trzymajcie kciuki, żeby wszystko się udało, bo do tej pory na remontach znaliśmy się raczej od strony teoretycznej, a teraz sami chwytamy za szpachle, pędzle, śrubokręty, młotki i całą resztę. I żeby nie było - ja też.

Ola :)

Przez żołądek do serca... :D cz. 1.

Dzisiaj nie będzie za dużo treści, a trochę zdjęć. Nie są najlepszej jakości, gdyż głównie były robione telefonami. Przy okazji mogę pochwalić moją Narzeczoną za jej talent kulinarny, z którego korzystam całą swoją mocą. ;) To tylko niewielka część... ;)

Tortowo :)

Grunt to dobre jedzenie... ;)

Drożdżowe ;)

To chyba ten wycięty kawałek ;)

Jedliście kiedyś drożdżowe z bananem, pomarańczą lub winogronami?
Polecam! Drożdżowe na winie, czyli co się nawinie... :)

Szczerze przyznam, że nie wiem, co to jest? <myśli>
I chyba tego nie jadłem...